الکانا بوحبوت در دیدار با بوی جورج در اورشلیم از آزادی پس از اسارت گفت

الکانا بوحبوت، گروگان پیشین حماس، 2 نوامبر در گردهمایی اقامتگاه رئیس‌جمهور در اورشلیم گفت اسیرکنندگان آزادی او را گرفتند، اما نمی‌توانند روحیه‌اش را بگیرند. او خطاب به بوی جورج، خواننده بریتانیایی، بازگشتش از غزه را به موسیقی و زندگی مشترکی پیوند داد که مردم پیش از کشتار 7 اکتبر برای آن به جشنواره نوا رفته بودند.

نجات‌یافته با صدای خودش سخن گفت

بوحبوت گفت: «امروز، پس از 738 روز اسارت، اینجا آزاد ایستاده‌ام.» وزارت خارجه اسرائیل سخنان او را منتشر کرد و اسرائیل نشنال نیوز نیز آن را گزارش داد. او از دوستی خواننده و انتخابش برای آوردن موسیقی به اسرائیل تشکر کرد و وعده دوباره رقصیدن را بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود دانست.

بوحبوت از جشنواره نوا ربوده شد؛ جایی که مردم برای جشن گرفتن با موسیقی گرد آمده بودند. او در اورشلیم با کلماتش به همان مکان بازگشت: محل ربوده‌شدن، برایش نماینده یک جامعه و بخشی از زندگی نیز هست که دوباره به دست می‌آورد. سخنرانی او بر آزادی، همبستگی و زنده ماندن این روحیه تمرکز داشت.

دیدار 2 نوامبر در اورشلیم

اسحاق هرتسوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل، و همسرش میخال میزبان مراسم در جریان سفر بوی جورج بودند. سیلوان آدامز، رئیس کنگره جهانی یهود در اسرائیل، نیز حضور داشت. گردهمایی برای قدردانی از حمایت این هنرمند از اسرائیل و جوامع یهودی پس از 7 اکتبر برگزار شد و بوحبوت تجربه اسارت را مستقیما وارد آن کرد.

هرتسوگ از خصومت با اسرائیلی‌ها و یهودیان در فضای فرهنگی سخن گفت و از موضع‌گیری علنی خواننده علیه آن تشکر کرد. آدامز تأکید کرد بوی جورج، که یهودی نیست، خود تصمیم گرفته به این تلاش بپیوندد. سخنان آنان انتخاب شخصی برای ابراز همبستگی را در کنار شهادت فردی قرار داد که از اسارت حماس جان سالم برده است.

موسیقی و جامعه هدف‌گرفته‌شده در نوا

بوی جورج در تابستان ترانه «We Will Dance Again» را منتشر کرد و آن را به جامعه نوا و یاد کشته‌شدگان جشنواره تقدیم کرد. این هنرمند که به‌عنوان خواننده اصلی کالچر کلاب شهرت جهانی دارد، پیش‌تر هم به اسرائیل سفر کرده و برنامه اجرا کرده بود. او در اقامتگاه رئیس‌جمهور از تغییرات شخصی پس از حمایت علنی خود گفت.

به گفته او، بعضی افراد اکنون نگاه متفاوتی به او دارند و این تجربه آگاهی‌اش از چالش‌های عاطفی را بیشتر کرده است. برای بوحبوت، پیام ترانه مستقیما با مکانی ارتباط دارد که زندگی‌اش در آن گسسته شد. سخنان او بحث را از موضع عمومی یک موسیقیدان به اراده یک نجات‌یافته برای بازگشت به زندگی روزمره برد.

یک نقطه عطف خانوادگی پس از بازگشت

حضور بوحبوت پس از خبر عمومی دیگری از خانواده‌اش بود. اسرائیل نشنال نیوز 28 اوت گزارش داد او و همسرش ریفکا صاحب یک دختر شده‌اند. تولد کمتر از یک سال پس از بازگشت او از 738 روز اسارت حماس رخ داد. این رویداد خانوادگی، زمینه‌ای ملموس برای سخنان اورشلیم فراتر از فضای مراسم فراهم می‌کند.

دختر خانواده به پسر بزرگ‌ترشان، رئم، پیوست. بوحبوت عکسی از خود، ریفکا و نوزادشان منتشر کرد و مزمور 100، مزمور سپاسگزاری، را همراه آن گذاشت. ریفکا در آوریل بارداری را اعلام کرده بود. در دوران اسارت، او و روحاما، مادر بوحبوت، برای آزادی‌اش تلاش می‌کردند. اکنون خبرهای عمومی خانواده، کار روزانه بازسازی خانه در کنار هم را نیز دربرمی‌گیرد.

یادآوری از مسیر شهادت‌های شخصی

جروزالم پست گزارش داد بوی جورج در همین سفر از نمایشگاه «06:29 - از تاریکی به روشنایی» در موزه رواداری اورشلیم دیدن کرد. جاناتان ریس، مدیرعامل موزه، و آدامز راهنمای بازدید بودند. سیگال منصوری، که دخترانش نورل و رویا در نوا کشته شدند، نیز شرکت داشت.

نمایشگاه عکس‌ها، از جمله آثار زیو کورن، را با روایت‌های شخصی بیش از 40 زن ترکیب می‌کند. روایت آن از 7 اکتبر شامل فقدان، نجات و همبستگی است. بازدید، گردهمایی ریاست‌جمهوری را به شیوه دیگری از حفظ یادها وصل کرد: شنیدن تجربه‌های فردی و نگه‌داشتن زندگی انسان‌های پشت رویدادها. سخنان بوحبوت بخشی از تلاش گسترده‌تر برای زنده نگه‌داشتن صدای بازماندگان بود.

بازتوانی پس از حضورهای عمومی ادامه دارد

وزارت بهداشت اسرائیل برای نجات‌یافتگان از اسارت چارچوب مراقبت مستمری توصیف می‌کند که از پذیرش بیمارستان آغاز می‌شود و در جامعه ادامه می‌یابد. این خدمات شامل پرستار هماهنگ‌کننده از صندوق درمان، دسترسی به حمایت سلامت روان و پیگیری تیم بیمارستان است. خانواده‌ها نیز می‌توانند برای نیازهای پزشکی و استفاده از خدمات کمک بگیرند.

وزارتخانه می‌گوید مراقبت باید با انتخاب‌ها و سرعت هر فرد سازگار باشد و حمایت پس از ترخیص ادامه پیدا کند. بازماندگان می‌توانند از پرستار هماهنگ‌کننده، تیم بیمارستان یا خدمات اجتماعی درمانی کمک بخواهند. بوحبوت در گردهمایی 2 نوامبر معیار خودش را از تغییر ارائه کرد: در اورشلیم ایستاده بود، آزاد بود سخن بگوید و می‌توانست از کسانی که کنار او ایستاده‌اند تشکر کند.