از یگان ارتش تا عرضه سهام: چرا اسرائیل «ملت استارتاپ» شد
نوشته تحریریه The Israel Deskانتشار:
اقتصاد نوآوری اسرائیل را معمولا با شانه بالا انداختن و واژه معجزه وصف می‌کنند. معجزه نیست. دستور پختی مشخص است با موادی شناختنی، که بیشترشان تصادف‌های تاریخ بودند و کشور یاد گرفت عمدا از آن‌ها بهره بگیرد. شناختن این دستور است که می‌گذارد اخبار این بخش، فروش شرکت‌ها، کارخانه‌های تراشه، آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی، را یک داستان پیوسته بخوانید.
ماده نخست: ارتش به‌مثابه مدرسه
اسرائیل بیشتر هجده‌ساله‌های یهودی‌اش را سربازی می‌برد، و سهم کوچکی از آنان به یگان‌های نخبه فناوری می‌روند؛ نامدارترینشان یگان 8200، سپاه شنود الکترونیک. آنجا کسانی که تازه از دبیرستان درآمده‌اند پروژه‌هایی با بودجه واقعی و پیامد واقعی می‌گردانند. نتیجه یک نوار نقاله است: ارتش هر سال دسته‌هایی از بیست‌ودوساله‌ها را ترخیص می‌کند با تجربه‌ای که جاهای دیگر در سی‌سالگی می‌رسد، ازپیش‌چیده در شبکه‌هایی از هم‌رزمان که بعدا با هم شرکت می‌سازند. بسیاری از شرکت‌های امنیت سایبری اسرائیل مستقیم به همان یگان‌ها می‌رسند.
ماده دوم: مهاجرت به‌مثابه انتقال فناوری
دهه نود حدود یک میلیون مهاجر از شوروی سابق آورد، و در میانشان تراکمی خیره‌کننده از مهندسان، ریاضی‌دانان و پزشکان. کشوری پنج میلیونی آنان را در یک دهه جذب کرد. همان یک موج، آزمایشگاه‌ها و کلاس‌های اسرائیل را از نو نیرو داد و شرکت‌های دهه 2000 بر آن ساخته شدند.
ماده سوم: پولی که ماندن آموخت
سرمایه خطرپذیر خودبه‌خود پیدا نشد. برنامه‌ای دولتی در 1993 به نام یوزما، پول عمومی را در کنار صندوق‌های خارجی سرمایه‌گذاری کرد با شرایطی که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌داد سهم دولت را بخرند؛ وارد کردن عمدی صنعت سرمایه خطرپذیر. جواب داد، و سپس دولت کنار رفت. امروز سرمایه خارجی، پیش از همه آمریکایی، بیشتر دورهای اسرائیلی را تأمین می‌کند و چندملیتی‌ها هرچه را می‌روید می‌خرند: مراکز پژوهشی اینتل، مایکروسافت، گوگل، اپل و انویدیا در اسرائیل عمدتا استارتاپ‌هایی خریداری‌شده بودند.
ماده چهارم: فرهنگی که جدل می‌کند
ماده نرم هم واقعی است. سلسله‌مراتب تخت است، عنوان کسی را تحت تأثیر نمی‌گذارد، و مهندس تازه‌کار در همان جلسه اول به بنیان‌گذار می‌گوید اشتباه می‌کند. شکست ننگ چندانی ندارد: استارتاپ بسته‌شده تجربه خوانده می‌شود، نه رسوایی. و حساب کشور کوچک جاه‌طلبی را تحمیل می‌کند، چون بازار نه میلیونی هر محصول را وامی‌دارد از روز اول جهانی باشد.
در این بخش چه را بپاییم
داستان‌های تکرارشونده روی همین زمینه بازی می‌شوند: آیا موتور در جنگ‌ها روشن می‌ماند، وقتی فراخوان ذخیره‌ها تیم‌های کامل توسعه را خالی می‌کند؛ آیا تلاطم قضایی و سیاسی بنیان‌گذاران را به ثبت شرکت در خارج می‌راند؛ ساخت‌وساز تراشه با گسترش کارخانه‌ها و پردیس‌های اینتل و انویدیا؛ و پرسش زیر همه این‌ها: آیا نسل بعد، از جمله حریدی‌ها و عرب‌های اسرائیل، به موتور می‌پیوندد یا از بیرون تماشایش می‌کند. این‌ها بهای پشت هر تیتر سرمایه‌گذاری این صفحه‌اند.
